Przemoknięta.

*** Rozdział III ***

-Oszalałeś Ian.- wrzasnęłam.

-Przestraszyłeś nas braciszku- dodała Kim.

-Myślę, że wśród nas jest ktoś, kto  o wiele bardziej nas przestraszył.-powiedział i spojrzał w moją stronę.

-Ian ma rację. Strasznie nas zmartwiła twoja wizyta w szpitalu.-poparła go KImberly.

To rodzeństwo było cudowne. Inne niż wszystkie, o których słyszałam. Ian i Kim prawie wogóle się nie kłócili, a jeżeli już to nie gniewali się na siebie dłużej niż godzinę. Spędzanie z nimi czasu to przyjemność, której nigdy nie miałam dość. Nie lubiłam jednak, gdy mieli rację w sprawie dotyczącej mojej osoby.

Jeszcze długi czas siedzieliśmy w parku, kiedy zaczął padać deszcz. Moja przyjaciółka była przygotowana na ewentualne załamanie się pogody, a ja sądziłam, że deszcz jest dziś niemożliwy. Gdyby nie śpieszący z pomocą Ian i jego skórzana kurtka, pewnie przemarzłabym na kość.

Biegliśmy tak szybko jak dzieci ścigające się po lizaka. W końcu znaleźliśmy się w budynku starej kamienicy, którą przerobiono teraz na pizzerię. Zdyszani, pozbyliśmy się mokrych okryć i zajęliśmy miejsca w rogu sali.

Kiedy czułam, że nie zmieszczę ani kawałka więcej, oparłam się wygodniej na krześle i przyglądałam się dwóm bardzo ważnym osobom w moim życiu.

W chwili, gdy skończyli jeść padło pytanie, którego w ostatnim czasie obawiałam się najbardziej.

-Dlaczego to zrobiłaś?

***

Przepraszam, że rozdział jest taki krótki. Byłam dość zajęta w tym tygodniu. Postaram się to wynagrodzić następnym rozdziałem w przyszłą sobotę. Mimo wszystko proszę o komentarze :)